Inmiddels ben ik alweer een dag of vijf thuis uit Turkije, waar we met z'n zessen (vriendin, dochters xe9n twee vriendinnen van dochters) een week doorbrachten in Dalyan, in Villa Duran.
Dalyan kennen we van twee keer eerder een vakantie (beide 2 weken, in 2007 en 2009. In Villa Duran verbleven we niet eerder, maar we kenden het wel. Twee jaar geleden waren we maar zeer matig tevreden met het pension van toen: het was ongezellig in Ali Baba. Terwijl we twee jaar dxe1xe1rvoor zo'n geweldig leuk pension hadden, ook in Dalyan. (Klik daarvandaan ook door naar Bakkhos en Emel: we hebben al heel wat leuke plekjes in Turkije gevonden!)
We zijn niet voor niks voor de derde keer naar Dalyan geweest: het is een geweldig mooie plek in Turkije. Ik noem het altijd wat overdreven 'het Terschelling van Turkije'. Dat heeft te maken met de aanwezigheid van water. Nee, niet gewoon een verzengend strand en een prachtige uitgestrekte zee er achter (ook mooi). Dalyan ligt aan een meanderende rivier vol met rietkragen en onder berghellingen met Hellenistische koningsgraven tussen de zee (met prachtig strand) en een meer (Koycegiz).
In Dalyan is geen hoogbouw, want het is een beschermd natuurgebied, voornamelijk vanwege de reuzenschildpadden die er zitten. Dalyan leeft wel helemaal van het toerisme, maar het is een sympathieke vorm van toerisme. Als je door West-Terschelling loopt, dan gaat het ook helemaal over het toerisme. In Dalyan op vergelijkbare wijze. Ten opzichte van Kusadasi, Marmaris of Bodrum (ik ken alleen eerstgenoemde) is het kneuterig en klein. Heerlijk dus.
Villa Duran bezochten we twee jaar geleden op een middag nadat we mensen ontmoetten, die er verbleven. Daar werden we toen wel wat gedeprimeerd van: wat een verschrikkelijk leuk en gezellig hotel-pension! Een rond zwembad met een poolbar erbij. Geen kwetterende kinderen (zwembadgeluiden). Wel ontspannen mensen met een biertje of rose'tje; crossover-half Turkse muziek, niet te luid, uit de boxen. Een gezellig huis van drie verdiepingen met allemaal appartementjes om het zwembad heen. Ah, hixe9r hadden we moeten zijn! Maar wij moesten weer terug naar het ongezellige Ali Baba (toen dus), in een buitenwijk.
Villa Duran wordt gedraaid door drie broers: xdcnal, Osman en Evren. (Achternaam Duran. xdcnal's zoontje heet van voren ook Duran. Dat levert nog eens een bijzondere naam op!) xdcnal beheert de boot. Met deze boot zijn we een dagje de zee op geweest (snorkelen, zwemmen, barbecue) en een dagje het meer op geweest (naar de markt in Koycegiz, zwemmen, barbecuen en ook naar de thermische baden aan de oever van het meer). Precies de uitjes, die we 2 jaar geleden en 4 jaar geleden ook al maakten. Dat zijn geweldige dagen! Zo'n dag kost je slechts zo'n x8025 per persoon!
Dochters en vriendinnen gingen 's avonds meest de stad in. Er zijn barretjes te over. Ze kwamen meerdere keren pas tegen de ochtend weer terug. Helemaal vertrouwd in Dalyan.
We zijn ook nog een dag met de bus (Osman verzorgt de land-dagtochtjes; Evren beheert het pension en bemenst de poolbar) naar Tlos en Saklikent geweest. Tlos is een oude Hellenistische stad, althans de overblijfselen ervan. Saklikent is een canyon van 18 kilometer lang. Een prachtige smalle kloof, waar een rivertje doorheen gaat.
Je kunt er een heel eind in doorwandelen. Wel aardig toeristisch, maar zeer de moeite waard om te zien en doen. Aan de onderkant komt er veel meer water uit de bergen bij en gaan veel mensen op een grote opgeblazen band uit raften: zo'n 5 kilometer naar beneden. (Hebben wij overigens niet gedaan.)
Deze keer dus maar xe9xe9n week naar Dalyan. Het was ook de 'extra vakantie', samen met de dochters. Zij zijn verliefd op dit plekje: ik zie ons er toch wel nxf3g eens naartoe gaan, misschien wel weer met dochters (al zullen die dan wellicht al de 20 jaar zijn gepasseerd!
.
Over xe9xe9n week gaan we samen (vriendin en ik) voor dag of 16 weg. Bedoeling is Ierland, met camperbus. Maar als de weersvooruitzichten blijven wat ze nu zijn, dan wellicht toch een andere kant op.