De eerste weken van augustus waren we in Dalyan, aan de zuidwestkust van Turkije, zo’n 50 kilometer oostelijk van Marmaris.
In Dalyan waren we twee jaar geleden ook al geweest. Ik schets Dalyan graag als een soort ‘West-Terschelling in Turkije’. Er zijn geen grote hotels, er zijn geen Russen, er zijn geen all-inclusive resorts. Dalyan ligt aan de rivier die het Koycegiz-meer verbindt met de zee. Deze rivier verandert, naar de zee toe, in een groot estuarium van riet. Een prachtige delta tussen de bergen. Houten, meest blauw-witte bootjes varen af en aan, om mensen naar het strand te brengen en, de andere kant op, naar het meer.
Het is vooral deze overal voelbare water-bedrijvigheid, die Dalyan zoveel sfeer geeft. Maar daarnaast geldt, dat het stadje overzichtelijk is; je je er in korte tijd ‘thuis’ voelt en de sfeer sympathiek is. De restaurantjes zijn niet duur en serveren de Turkse keuken, die juist (maximaal ongeveer twee weken heel aantrekkelijk is. De apartementenhotels zijn sympathiek en gezellig.
Wij verbleven twee weken in Hotel Ali Baba. Een mooi en goed verzorgd hotel. Toch troffen we het niet xc3xa9cht met dit hotel. Er kwamen veel Turkse gezinnen voor slechts enkele dagen. Dat is niet bevorderlijk voor enige sociale ontwikkeling tussen de gasten. De poolbar was dan ook meestentijds niet bezet. Da’s toch jammer, want het rozig worden met rosxc3xa9 in de late middag, gezamenlijk keuvelend over vakantieactiviteiten en meer met andere passanten in het hotel, da’s toch een aardige bijkomstigheid. Dat was twee jaar geleden vooral erg leuk.
We hebben meerdere keren boottochtjes gemaakt, het meer op en de zee op. Dat zijn dagvullende aangelegenheden, met een heerlijke barbecue aan boord; zwemmen (meer en zee); bezoek aan Koycegiz (stadje aan de andere kant van het meer, prachtige Turkse markt), de thermische bronnen met de modderbaden en het mooie Istuzu-strand. Ook nog een dag een auto gehuurd en enige andere stadjes, watervallen e.d. opgezocht. En er zijn de prachtige koningsgraven, uitgehouwen in de rots aan de overkant van de rivier; de wandeling naar de antieke stad Kaunos aan de overkant..
Dalyan brengt inmiddels, na er twee keer te zijn geweest, geen avontuur meer. Wel is het een ongelooflijk relaxte plek. Toeristen, die je er tegenkomt, zijn er ook bijna altijd niet voor het eerst. Denk dat ik er nog wel weer eens terugkom, maar niet meer voor een tweeweekse vakantie middag in de zomer. Een weekje in voor- of najaar is dan beter..